Een hond adopteren uit het buitenland: ons verhaal met Charlie.
We besloten om een hond uit het buitenland te adopteren. Geen beslissing die we zomaar genomen hebben, want een hond adopteren die je nog nooit in het echt hebt ontmoet, is toch iets helemaal anders dan hier in België een hond gaan bezoeken.
Maar we wilden graag een hond een tweede kans geven. En zo kwamen we terecht bij Tripple A in Spanje.
Gelukkig hoefden we dit avontuur niet alleen aan te gaan. Een goede vriendin van ons, Katrien, doet vrijwilligerswerk bij Tripple A en kende de organisatie en de honden goed. Haar hulp was voor ons ontzettend waardevol.
Op zoek naar de juiste hond
We hadden vooraf goed nagedacht over wat we zochten.
Onze hond moest absoluut met katten kunnen, want onze kat maakt natuurlijk deel uit van ons gezin. Daarnaast wilden we deze keer bewust op zoek naar een hond met wat minder bagage. Een hond die sociaal goed in elkaar zat en waarvan de basis goed zat.
We gingen online op zoek en selecteerden een aantal honden waarvan we dachten: zou dit misschien onze hond kunnen zijn?
Maar foto's en een leuk verhaaltje vertellen natuurlijk niet alles.
Daarom ging Katrien met de geselecteerde honden aan de slag. Ze testte hoe ze reageerden, hoe sociaal ze waren en hoe ze zich in verschillende situaties gedroegen.
En uiteindelijk kwam één hond als beste uit de selectie.
Charlie. ❤️
Hij bleek van alle honden het beste bij ons gezin en onze situatie te passen.
Dat was voor ons een heel belangrijke stap. We hadden niet gewoon de hond gekozen die we op een foto het leukste vonden. We hadden geprobeerd om zo objectief mogelijk te kijken naar welke hond écht bij ons paste.
Eerst medisch onderzocht
Toen we wisten dat Charlie waarschijnlijk onze match was, wilden we natuurlijk ook weten hoe het medisch met hem gesteld was.
We hebben hem daarom laten onderzoeken en testen op verschillende ziektes. Dat kost geld, dat klopt. Maar persoonlijk vinden wij dat absoluut de moeite waard. Je wilt natuurlijk niet een hond een lange reis laten maken om hem vervolgens in België te laten onderzoeken en erachter te komen dat hij ernstig ziek is.
Een onderzoek geeft natuurlijk nooit de garantie dat een hond daarna nooit ziek zal worden. Maar het geeft je wel belangrijke informatie en je weet beter waar je aan toe bent.
Bij Charlie waren de resultaten gelukkig goed. Hij mocht naar België komen!
En toen werd het spannend...
De organisatie regelde alles heel goed. Zijn chip werd al op onze naam gezet en Katrien stond klaar om Charlie mee op het vliegtuig naar België te begeleiden.
Maar toch...
Dat was spannend!
Je hebt je toekomstige hond nog nooit echt ontmoet. Je hebt hem gezien op foto's en filmpjes, je hebt informatie gekregen en mensen hebben hem voor jou getest.
Maar je weet niet hoe het voelt wanneer hij straks echt bij jou in huis loopt. Je kunt hem niet even vooraf ontmoeten zoals je dat bij een adoptie hier in België zou kunnen doen. Toch is alles ontzettend goed verlopen.
En daaruit hebben wij ook geleerd hoe belangrijk het is om met een goede en betrouwbare organisatie te werken. Wanneer alles goed wordt voorbereid en geregeld, hoeft zo'n buitenlandse adoptie helemaal niet zo ingewikkeld te zijn.
Leer je hond op afstand kennen
Als we één belangrijke tip mogen geven aan mensen die een hond uit het buitenland willen adopteren, dan is het deze:
Probeer je hond op afstand al zo goed mogelijk te leren kennen.
Het gaat niet alleen om de vraag: welke hond wil ik?
Het gaat vooral om: Welke hond past bij ons? Dat verschil is ontzettend belangrijk.
De reis is ook voor de hond een hele gebeurtenis
Voor ons is het misschien "even" een vlucht van Spanje naar België.
Maar voor een hond is het een enorme verandering.
Hij verlaat zijn vertrouwde omgeving, komt in een transport, maakt een lange reis en belandt daarna bij mensen die hij nog nooit heeft gezien.
En dan begint het pas. Een nieuw huis. Nieuwe geuren. Nieuwe geluiden. Nieuwe mensen. Misschien andere dieren. Andere regels en een volledig nieuwe routine.
Daarom moet je een hond na aankomst vooral tijd geven. Wij hebben geprobeerd rekening te houden met de bekende 3-3-3-regel:
Het is geen exacte wetenschap en iedere hond is anders. Sommige honden passen zich snel aan, andere hebben veel langer nodig.
En dat brengt me bij iets wat wij zelf ook hebben ervaren.
Charlie kende geen rust
Je hoeft het niet alleen te kunnen.
Zou ik het opnieuw doen?
Ja. Maar ik zou ook zeggen: doe het niet zomaar.
Een hond adopteren uit het buitenland is geen impulsieve beslissing omdat je een zielig koppie op internet ziet.
Het vraagt voorbereiding, geduld, geld en tijd.
Kies een organisatie die je vertrouwt. Laat de hond zo goed mogelijk testen. Laat hem medisch onderzoeken. Probeer hem vooraf zoveel mogelijk te leren kennen. Denk goed na over welk karakter bij jouw gezin past en zorg dat je hulp kunt inschakelen wanneer dat nodig is.
En vergeet vooral niet dat jouw nieuwe hond zelf ook een enorme verandering doormaakt.
Geef hem de tijd.Geef hem rust.
Geef hem duidelijkheid.
En geef hem vooral de kans om op zijn eigen tempo te ontdekken dat hij eindelijk thuis is.
Twee jaar geleden stapte Charlie vanuit Spanje het vliegtuig op richting België. Een spannende beslissing voor ons. Vandaag kunnen we ons eigenlijk geen leven meer zonder onze Spaanse jongen voorstellen.
Soms begint een gezin niet bij waar een hond geboren wordt, maar bij waar hij uiteindelijk thuiskomt.
.jpg)
.jpg)